بیگانگان

نگار قیامت

گالری جرجانی

 آبان 1395


 نمى دانم چه موقع و چطور ازمیان سفیدى بوم آشکار شدند؛ همه‌ى آن‌ها با کشمکشى گاه طولانى و گاه کوتاه شکل گرفتند. آنان را از پنهان وجودم بیرون کشیدم. نیروى زیادى لازم بود! به خواست خود نمى آمدند. در من، آسوده آرمیده بودند. صدایشان زدم، بیدارشان کردم؛ در لحظه‌ى ظهور، برایم بیگانه بودند. انگار از دورترین‌ها آمده‌اند. بى‌تردید، راه درازى را از درونم گذرانده تا بر بوم نشسته‌اند. بیگانگانى که در من زندگى مى‌کنند.

- از بیانه ی هنرمند


«اتفاق» و «ویرانگری»؛ دو عنصری که پایه های مجموعه ی «بیگانگان» هستند. مجموعه ای اثر «نگار قیامت» که در گالری جرجانی به نمایش در آورد. هنرمند با تاکید بر استقبال از افتادن اتفاق بر سطحِ بومِ نقاشی اش درباره ی عنصرِ دیگر موجود در این مجموعه به نقل قولی از نیچه اشاره می کند؛ «آنکه می خواهد آفریدگار باشد، باید ویرانگر هم باشد.» 



نگار قیامت می گوید اگر بعضی از کارهایش را ویران نمی کرد، آن اثر به سرانجام نمی رسد و درباره ی یکی از نقاشی های این مجموعه می گوید: یکی از کارهای من که پس زمینه ی نیمه مشکی دارد از ویرانگری به وجود آمد و آن ویرانگری جسارت می خواست. هرچه جسورانه تر کار کردم بیشتر از خودم راضی بودم . تا وقتی نتوانی از بین ببری نمی تونی بسازی.
 مجموعه ی «بیگانگان» از دلِ مجموعه عکسی که پیش از این هنرمند در گالری جرجانی به نمایش گذاشت بیرون آمده. نمایشگاهی با سوژه ی بدن انسان. اما نگار قیامت عقیده دارد که محدودیت های عکاسی بیشتر از نقاشی است. « در نقاشی تویی و پارچه ی بوم و رنگ هایت. کم کم داشتم لکه هایم را کشف می کردم. کم کم به کثیفی هایش عادت می کردم و فکر می کردم چقدر این کثیفی ها به درد من می خورند.»