درخت

نمایشگاه نقاشی های علیرضا اسماعیلی در گالری گلستان - مهر ماه 1394

"می‌خواستم در یک قالب و فرمی جدید درخت را نشان بدهم که یک صدا را شاید بشود به آن اضافه کرد. درخت هم موقعی صدا می‌دهد که باد بوزد. این صدار را من همیشه دوست داشتم. "

علیرضا اسماعیلی به همین سادگی به مجموعه‌ی جدید‌اش نگاه می‌کند. آنچه به او برای کار کردن روی این مجموعه انگیزه می‌دهد، دلتنگی‌اش نسبت به مفهموم درخت است نه درخت به معنی فیزیکی آن. اسماعیلی این مجموعه را در مهرماه 1394، در گالری گلستان و در روزهایی افتتاح کرد که آلودگی هوا در تهران از مرزِ هشدار گذشته‌بود و برای شهروندان موضوعی خطرناک به حساب می‌آمد. و البته این آلودگی وقتی از وضعیت خطرناک خارج شد که بالاخره باد به تهران وزید و سرب‌های معلق در هوای شهر را پراکنده کرد.
درخت‌های اسماعیلی در فضایی مجرد، تهی از حضور موجود یا چیزِ دیگری نقاشی شده‌اند. و تنها حضورِ غیرِ گیاهی در این چشم‌اندازها، باد است که یک نیرو است و آنچه ما از درخت‌ها می‌شنویم، حاصلِ وزیدنِ این نیروست.