یک دقیقه با کیارستمی

شاید بهتر باشد او را به‌جای فیلم‌ساز، هنرمند برجسته‌ی ایرانی بخوانیم. نه تنها به این دلیل که پیش از فیلم‌سازی، او دنیای نقاشی، عکاسی و گرافیک را تجربه کرده‌بود. و نه فقط به این خاطر که پس از فیلم‌سازی، علاوه‌بر نقاشی و عکاسی، حتی تجربه کردن در دنیای موسیقی را فراموش نکرد. ویدیوآرت‌های کیارستمی، همیشه در معتبرترین نمایشگاه‌های ایرانی و غیر ایرانی به نمایش در آمدند و به صورت مستقل چند نمایشگاه عکس و نقاشی هم برگزار کرد. در کریستیز آثارش به فروش می‌رسند و حتی معمارها هم در جشنواره‌های معماری از او برای داوری دعوت می‌کردند.
می‌دانیم که سینمای او از یک سو، سر از شعر بلند کرده است و سرِ دیگرش در دنیای عکاسی و نقاشی است. شاید علاقه‌ی روز افزونِ او به نمای ثابت ریشه در تجربه‌های او در عکاسی دارد. آنچه سینمای او را خیره کننده کرده‌است، کشفِ ظرفیت‌های «خیرگی» در همین نماهای ثابت است.
شاید بهتر باشد او را هنرمند برجسته‌ی ایرانی بخوانیم، نه به این خاطر که خودش می‌گفت عاشق نقاشی بودم و اتفاقی فیلم‌ساز شدم. و نه فقط به این دلیل که بهترین دوستانش عکاس‌ها و نقاش‌ها و شاعرها و ... بودند. قسمتی از زندگی هنری کیارستمی را باید در هنرهای تجسمی جستجو کرد. نه فقط به خاطر اثرهایی که در دنیای تجسمی آفریده. بلکه به‌خاطر نقش حمایت کننده‌ و پیش برنده‌ای که داشته است.
اگر اهلِ گالری گردی هستید، شاید او را دیده‌ باشید که همراه فرشید مثقالی، سیف‌الله صمدیان یا هادی هزاوه‌ای و ... مشغول قدم زدن در گالری و تماشای آثار هستند. این ویدیو، یک دقیقه از حضورِ کیارستمی در نمایشگاه «اسرار ازل؛ خیام و هنرِ امروز» است. به گفته آناهیتا قباییان، مدیر گالری راه ابریشم، ایده‌ی برپایی یک نمایشگاه گروهی با موضوع خیام را عباس کیارستمی پیشنهاد کرد و بعد از آن از تعدادی از هنرمندان نسل های مختلف دعوت شد تا آثاری را با موضوع شخصیت و آثار خیام خلق کنند. یک ویدیو آرت از او نیز در این پروژه به نمایش در آمد.
این تصاویر پاییزِ سال 1394، چند ماه پیش از بستری شدنِ عباس کیارستمی در بیمارستان گرفته شده‌اند.