قدم‌های مجازی در گالری های تهران

قدم‌های مجازی در گالری های تهران

وقتی در سال ۱۳۹۰ به این فکر افتادم که از راه ساختن ویدیو رویدادهای هنر تجسمی تهران را مستند کنم، بیشتر به آن دوستانم فکر می‌کردم که در شیراز، اصفهان، مشهد، کرمان، گرگان... و یا تورنتو، پاریس، میلان، لندن، نیویورک و ... زندگی می‌کنند و پایشان از گشتن در گالری‌های تهران کوتاه است. دوستانی که تنها از راهِ صفحه های وب و با متن و عکس یا نمایی ۳۶۰ درجه از یک نمایشگاه عکس، نقاشی یا ویدیو-انیستالیشن خبر می‌گیرند و این فاصله آنها را رفته رفته از جریان درحالِ زندگیِ هنر تجسمی دور می‌کند. حال آنکه آن‌ها در همین فضا رشد کرده و حالا از حضور مداوم و گشتن و نفس کشیدن در آن دورند.
با همین دغدغه‌های رفاقت مآبانه چند ویدیو ساختم. اما هرچه پیش‌تر می‌رفتم و بازخوردهای پروژه را آنالیز می‌کردم، با ظرفیت‌های بالا و موثر آن روبرو می‌شدم. هرچه امید و شوق بیشتری برای ادامه‌ی کار به وجود می‌آمد، بارِ پروژه را سنگین‌تر و سنگین‌تر می‌کرد. و این سوی سختِ کار بود که وادارم کرد از دوستانم در ادامه‌ی راه کمک‌های بیشتری بگیرم. تصویربرداری، تدوین، نورپردازی، صداگذاری و صدابرداری، اصلاح رنگ، گرافیک، موسیقی، طراحی و اجرای وبسایت، مدیریت شبکه‌های اجتماعی، روابط عمومی و از همه مهمتر مسایل مالی، همه‌ی چیزهایی بودند و هستند که با یک، دو، سه نیروی انسانی نمی‌شود به نتیجه رساندشان و نیاز به آدمهای خوش سلیقه و کوشایی دارند. بیشتر این مسایل رفته رفته حل شدند اما آنچه همچنان ادامه دارد، استفاده از ظرفیت‌های «کولرگالری» است. مثل اینکه با انتشار این ویدیوها در بستر وب، رفتار گالری گردی ما دچارِ تغییر کوچکی می‌شود. دیگر می‌توان حضور در نمایشگاه را برابر با حضور در تهران ندانست.

 و خبرِ جالب‌تر اینکه یک کارِ ساده می‌تواند این مستندها را از مرزهای زبان فارسی بیرون ببرد. کارِ ساده‌ای به نامِ «زیرنویس». همان چیزی که سال‌هاست ما را با دنیای سینما و تلویزیون و ویدیوهای اینترنتیِ دیگران مرتبط می‌کند و حالا وقتِ آن رسیده که این ارتباط از سوی «ما» به جریان بیفتد. ترجمه و زیرنویس کردن به زبان‌های انگلیسی، آلمانی، عربی و... در مقابل زحمت و هزینه‌ی اندکی که دارد، آورده‌اش برای هنرمند، گالری دار، کیوریتور و مجموعه دار چیزهایی مثل جذبِ مخاطب و منتقد و خریدار و در یک واژه، فراهم کردنِ فرصت است. و همین کارِ ساده چه تاثیری در حال و روزِ هنر تجسمی ایران در مقابلِ رقیب‌های خاورمیانه‌ای اش دارد؟ قطر، امارات، لبنان، ترکیه ... .  

لینک زیر ویدیویی ساده است که در همان اولین روز هایی که به این پروژه فکر می‌کردم ساختم و در صفحه‌ی فیسبوک «کولر گالری» گذاشتم. ویدیویی که بیشتر از اینکه محصولی تبلیغاتی باشد، یک خبر خوش بود برای دوستانم با این پیام که هر کجای ایران و جهان زندگی می‌کنند، می‌توانند در نمایشگاه‌های هنری تهران قدم بزنند و آثار را تماشا کنند و با هنرمند گفتگو کنند. کاری که «کولرگالری» برای آنها انجام می‌دهد. 


https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=318365378280848&id=494777163896421